Dogaltas
Üye
Limak Termal Otel’de Zamanın Eskitemediği Peyzaj: Doğal Taşların Yıllar İçindeki Olgunluğu
Bundan yaklaşık 10 yıl önce ailecek bir tatil için geldiğimiz Limak Termal Otel’e bu yaz yeniden gitme fırsatımız oldu. Aradan geçen onca yıla rağmen otelin kapısından içeri girdiğim ilk anda çok tanıdık bir his yaşadım. Sanki zaman bir yerde durmuş, otelin peyzajı ise yıllar önce bıraktığımız haliyle bizi bekliyordu. Bu nedenle bu yazıda otelin genel mimarisinden ziyade, benim bir doğal taşçı gözüyle dikkatimi çeken yapısal peyzaj uygulamalarını ve kullanılan doğal taşları paylaşmak istiyorum.Yürüyüş yollarında granit ve bazaltın uyumu
Otelin peyzajında en dikkat çekici uygulamalardan biri yürüyüş yollarında kullanılan doğal taş döşemeler. Yürüyüş yollarında ağırlıklı olarak 8x10x10 cm granit küp taşlar kullanılmış. Granitin sağlamlığı ve zamana karşı dayanıklılığı, özellikle yoğun yaya trafiğinin olduğu otel peyzajlarında oldukça doğru bir tercih. Ancak uygulamanın güzelliği yalnızca granit küp taşların kullanılmasından kaynaklanmıyor. Döşeme içerisinde belirli aralıklarla kullanılan bazalt küp taşlar, granitin doğal renk tonlarıyla güzel bir kontrast oluşturuyor. Bazaltın daha koyu ve karakteristik rengi, granitin daha açık tonlarıyla birleştiğinde ortaya oldukça dengeli bir yüzey çıkmış. Burada taşların yalnızca bir zemin kaplama malzemesi olarak değil, aynı zamanda peyzajın görsel kompozisyonunun bir parçası olarak değerlendirildiğini görüyoruz. Özellikle geniş alanlarda uygulanan kırlangıç desenli granit küptaş döşemeler oldukça dikkat çekici.
Küp taşın küçük modüler yapısı, farklı geometrik desenlerin oluşturulmasına imkân sağlıyor. Kırlangıç deseni de bu açıdan geniş yüzeylerde hem hareket hem de ritim oluşturuyor. Tek tip ve monoton bir taş döşeme yerine, gözün takip edebileceği mimari bir desen meydana geliyor. Bence burada önemli olan detaylardan biri de şu: Doğal taşın kendisi zaten güçlü bir malzeme. Ancak doğru ebat, doğru renk ve doğru döşeme tekniği bir araya geldiğinde taş, basit bir zemin malzemesinin çok ötesine geçerek peyzaj tasarımının ana unsurlarından biri haline geliyor.
Giriş bölümünde daha küçük ebatlı küp taşlar
Otelin giriş bölümüne doğru ilerlediğinizde ise peyzaj dilinde farklı bir yaklaşım göze çarpıyor. Burada daha küçük ebatlı 4x6x6 cm granit ve bazalt küp taşların tercih edildiğini görüyoruz. Büyük alanlarda 8x10 cm küp taşların oluşturduğu daha güçlü ve ağır karakter, girişe yaklaşıldıkça daha küçük modüllerle birlikte inceliyor. Bu da mekânın giriş bölümüne doğru daha estetik ve detaylı bir çizgi kazandırıyor.
Bana göre bu tür uygulamalarda taşın yalnızca rengine değil, ölçeğine ve mekânla kurduğu ilişkiye de dikkat etmek gerekiyor. Aynı doğal taşın farklı ebatlarda kullanılması bile mekânda farklı algılar oluşturabiliyor. Büyük ebatlı küp taşlar daha güçlü ve anıtsal bir etki yaratırken, daha küçük küp taşlar insan ölçeğine yaklaşan, daha ince ve dekoratif bir zemin karakteri oluşturuyor.
Granit küp taşları tamamlayan andezit bordürler
Küp taş uygulamalarının sınırlandırılmasında ise andezit bordür taşları kullanılmış. Doğal taş uygulamalarında bordür yalnızca döşemenin sınırını belirleyen teknik bir eleman değildir. Aynı zamanda farklı taşların birbirinden ayrılmasını sağlayan ve zeminin genel kompozisyonunu tamamlayan önemli bir mimari detaydır. Burada granitin daha açık tonları ile andezitin doğal gri tonları birbirini oldukça iyi tamamlıyor. Üstelik aradan geçen yaklaşık 10 yıl, andezit bordürlerin görünümünü daha da karakterli hale getirmiş. Yeni döşenmiş bir andezitin yüzeyi ile yıllarca yağmur, güneş, nem ve insan trafiğine maruz kalmış bir andezitin yüzeyi aynı görünmez. Taş zaman içerisinde çevresinden izler almaya başlar. İşte Limak Termal Otel’de benim hoşuma giden şeylerden biri de bu oldu. Andezitlerin yıllar içerisinde kazandığı o hafif yıpranmış, doğal ve mat görünüm otelin peyzajına adeta antik bir karakter kazandırmış. Sanki taşlar sonradan eskitilmemiş de gerçekten uzun yıllar boyunca orada var olmuş gibi.
Yağmur suyunun tahliyesinde andezit su olukları
Peyzaj uygulamasının teknik tarafında ise yağmur suyunun tahliyesi için yine andezit su oluklarının kullanıldığını görüyoruz. Doğal taş su olukları, özellikle geleneksel mimari karaktere sahip yapılarda zeminin bütünlüğünü koruyan oldukça estetik çözümler sunabiliyor. Burada da andezit su olukları yalnızca işlevsel bir drenaj elemanı olarak kalmamış. Yıllar içerisinde yüzeylerinde oluşan doğal yaşanmışlık, onları peyzajın bir parçası haline getirmiş. Yağmur suyunun, taşın yüzeyinden geçerken bıraktığı izler; nem, güneş ve zamanın oluşturduğu renk farklılıklarıyla birleşmiş. Bugün bu oluklara baktığınızda yeni yapılmış bir peyzaj uygulamasından ziyade, uzun yıllardır aynı yerde varlığını sürdüren tarihi bir taş işçiliği hissi oluşuyor. Bana göre doğal taş peyzajının en güzel taraflarından biri tam da bu.
Taş yaşlanıyor ama değer kaybetmiyor.
Hatta doğru yerde ve doğru malzemeyle kullanılmışsa zaman, taşın estetik değerini daha da artırabiliyor. Mermer fiskiyenin suyla buluşması ise bu alanın atmosferini değiştirmiş. Su sesi, doğal taşın yüzeyi ve çevredeki peyzaj bir araya geldiğinde insanda doğal olarak yavaşlama ve dinlenme hissi oluşturuyor.
Fıskiyenin çevresinde kullanılan podima taşları ise uygulamaya farklı bir derinlik kazandırmış. Podima taşlarının küçük ve doğal karakterli yapısı, mermerin daha güçlü ve belirgin görüntüsüyle güzel bir karşıtlık oluşturuyor. Üstelik bu taşların da yıllar içerisinde doğayla kurduğu ilişki açıkça hissediliyor. Yağmur, nem, güneş ve zaman... Bütün bunlar taşın yüzeyine kendi izlerini bırakmış. Podima taşları artık ilk günkü gibi yeni görünmüyor. Ama bana göre asıl güzellik de burada. Çünkü taşın yüzeyindeki bu doğal değişim, peyzajın yapay görünmesini engelliyor. Mekânın daha organik, daha yaşanmış ve daha samimi algılanmasını sağlıyor.
Otel girişinde podima taşı ve bronz aslanlar
Otelin lobi girişine geldiğinizde ise podima taşlarının başka bir uygulamayla yeniden karşınıza çıktığını görüyorsunuz. Giriş kapısının önündeki podima taşları, burada adeta bir karşılama zemini oluşturuyor. Bu alanın üzerinde konumlandırılmış iki adet bronz aslan heykeli ise girişin mimari karakterini güçlendiriyor.Bronz heykeller ile doğal taş zemin arasındaki ilişki oldukça etkileyici. Bir tarafta doğanın kendi malzemesi olan taş, diğer tarafta insan eliyle şekillendirilmiş bronz... İki farklı malzemenin aynı kompozisyonda buluşması, giriş alanına daha güçlü ve zengin bir kimlik kazandırmış.
Aslan figürleri de bu anlamda yalnızca dekoratif bir heykel olarak kalmıyor. Girişin simgesel karakterini güçlendiriyor ve otelin kapısından içeri girmeden önce ziyaretçiye daha güçlü bir mekânsal karşılama sunuyor.
Bazen değiştirmemek de bir tasarım kararıdır
Limak Termal Otel’de beni en çok düşündüren konu ise aslında kullanılan taşlardan bile daha farklı bir şey oldu.Bazen bir peyzajı değiştirmemek de başlı başına bir tasarım kararıdır.
Bugün birçok otel ve turizm tesisinde belirli aralıklarla peyzaj yenilemeleri yapılıyor. Eski taşlar sökülüyor, yeni malzemeler geliyor, zeminler değişiyor ve mekân sürekli olarak daha yeni görünmeye çalışıyor. Burada ise tam tersine, mevcut peyzajın zamanla olgunlaşmasına izin verilmiş. 10 yıl önce ailemle geldiğimde gördüğüm taşlar bugün hâlâ aynı yerlerinde duruyor. Granit küp taşlar yine yürüyüş yollarını oluşturuyor. Bazalt taşlar yine granitin içerisinde koyu renkli detaylar olarak kendini gösteriyor. Kırlangıç desenleri hâlâ geniş alanlarda ritim oluşturuyor. Andezit bordürler hâlâ granitleri sınırlandırıyor. Andezit su olukları hâlâ yağmur sularına yol gösteriyor. Podima taşları hâlâ girişleri ve dinlenme alanlarını tamamlıyor.
Ama bütün bunların üzerinde artık 10 yılın hikâyesi var.
Belki de bu yüzden otel bana ilk geldiğim zamandan daha huzurlu göründü. Çünkü doğal taşın güzelliği yalnızca ilk döşendiği gün ortaya çıkmıyor. Asıl güzellik, yıllar geçtikçe taşın çevresiyle bütünleşmesinde ortaya çıkıyor. Güneş, yağmur, nem, insan adımları ve doğa...
